Το Κεραμίδι χτίστηκε κατά τον 16ο αιώνα σε απομονωμένη περιοχή που αποτελούσε καταφύγιο από τους Τούρκους κατακτητές αλλά και από τους πειρατές που πραγματοποιούσαν συχνές επιδρομές στις ακτές του Αιγαίου. Μέχρι την δεκαετία του 1950 ο οικισμός δεν είχε πρόσβαση από την στεριά και ο μόνος δρόμος επικοινωνίας ήταν ο θαλάσσιος.
Μας λέει Ο Ν. Γεωργιάδης στην “Θεσσαλία”του (1894) “… To Kεραμίδιον, κατοικούμενον υπό 1000 περίπου κατοίκων, ων η κυριωτέρα ενασχόλησις είνε η καλλιέργεια των κτημάτων και η κτηνοτροφία. Σύκα δε και κουκούλια και οίνος και βούτυρον είνε τα προϊόντα αυτού. Εις τους τοίχους των οικιών του χωριού ανευρίσκονται ενεπίγραφοι επιτύμβιοι λίθοι μετακομισθεντες ενταύθα εκ των ολίγων απωτέρω του χωρίου κειμένων ελληνικών ερειπίων, άτινα, συνιστάμενα εκ μεγάλων και ουχί λίαν κανονικών λίθων, εκτείνονται από της παραλίας μέχρι υπερκειμένου λόφου, εν ω ευρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας ακροπόλεως. Και παρά μεν την θάλασσαν υποσκαπτόμενοι οι βράχοι υπό των κυμάτων συγκαταρρεουσι με τα επ΄αυτών ιδρυμένα τείχη ενώ αλλαχού υψούνται εις ικανόν ύψος τα λείψανα των αρχαίων τειχών, και μόνον κατα το δυτικόν μέρος, ένθα ο λόφος κατέρχεται αποτόμως επί χαράδρας, ελλεἰπει η τεχνιτή οχύρωσις. Η παρά την θάλασσαν ύπαρξις της αρχαίας αυτής ακροπόλεως φαίνεται αναιρούσα την ανωτέρω εκφρασθείσαν ιδέαν, ότι ουδέποτε αυτά ιδρύονται επί παραλίας. Ενταύθα όμως η αγρία και απότομος παραλία του Πηλίου είναι το ισχυρώτατον φυσικόν οχύρωμα κατά των εκ της θαλάσσης επιδρομών είναι δε τα ερείπια ταύτα,…, της αρχαίας πόλεως Κασθαναίης, της οποίας το όνομα παρέμειεν εις την τουρκικήν ονομασίαν του παρακείμενου χωρίου Σκλήθρου, καλουμένου τουρκιστί Κεστενέ-κιόϊ, ό εστί χωρίον τη Κασθαναίης”
Ο Ηρόδοτος μας λέει πως ο στόλος των Περσών στα 480 π.X. κατεβαίνοντας παράλληλα προς την ηπειρωτική Ελλάδα έφτασε στην ακτή του Πηλίου, όπου και αγκυροβόλησε στα ανοιχτά της Μαγνησίας, ανάμεσα στην Κασθαναία και στο ακρωτήριο Σηπιάδα. Αλλά η ακτή αυτή ήταν απροστάτευτη από τις καιρικές συνθήκες και μια σφοδρή καταιγίδα που κράτησε τρεις ημέρες είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφούν, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, 400 περσικά πλοία.
